De belangrijkste vinger

De vijf vingers aan dezelfde hand kregen ruzie

over de vraag wie van hen de belangrijkste was.
“Ik ben zeker de belangrijkste,” beweerde de duim, “want ik ben de sterkste.
Bovendien gebruiken mensen mij om aan te geven dat iets heel goed is.”
“Papperlapap!” zei de wijsvinger. “Ik ben de belangrijkste,
want ik ben de vinger van de wijsheid.
Mensen gebruiken mij om de weg te wijzen.”
“Dat is toch belachelijk,” zei de middelvinger minachtend.
“Ik ben de grootste en daarom zie ik het verst.
Bovendien leerde de Boeddha dat de middenweg naar verlichting leidt…
en ik sta precies in het midden van ons vijven.”
“Sorry, maar je vergist je,” zei de ringvinger. “Ik ben de belangrijkste,
want ik ben de vinger van de liefde. Wanneer twee mensen zich verloven,
dragen zij een ring aan mij. En ook bij het huwelijk draag ik de ring van trouw.
Liefde is de grootste kracht die er bestaat. Daarom ben ik de belangrijkste.”
Na een moment van stilte sprak de pink, zacht en bescheiden:

“Ik weet wel dat ik klein ben en niet bijzonder sterk.
Vaak wordt er weinig aandacht aan mij besteed. Maar…
wanneer mensen hun handen vouwen tot een kommetje voor hun borst om te bidden,
dan ben ik het dichtst bij het hart, daar waar het heilige woont.
En zo mag ik iets delen wat misschien wel het meest wezenlijke is.”

De handen hadden dit alles gehoord en werden er verdrietig van.
Ze spraken tot de vingers:

“Lieve vingers… wij hebben jullie allemaal nodig.
Maar wanneer jullie strijden om wie de belangrijkste is,
kunnen wij ons werk niet meer doen.
Wij zijn geboren om mensen te helpen, om te geven en te ontvangen.
Daarvoor is het nodig dat er openheid is… en samenwerking.
Zoals een moeder haar handen uitstrekt naar haar kind dat zijn eerste stapjes zet,
zo mogen wij ondersteunen, opvangen en dragen.
Maar dat kan alleen wanneer jullie niet verstrikt raken in strijd met elkaar.
Wees daarom blij met wat ieder van jullie te bieden heeft. Erken elkaar. Werk samen.
Zoals een gebouw bestaat uit vele stenen, die samen een geheel vormen…
Zo dragen jullie samen iets bij aan deze wereld.
Samen kunnen wij een helpende hand zijn.”

En in dat besef… werd het stil.
En begon er iets te ontstaan wat groter was dan ieder afzonderlijk.

Samenwerking.

Misschien voel je dat dit iets iets met jou doet.
dat er iets in jou herkent wat hier wordt aangeraakt…
maar dat je er nog niet helemaal bij kunt komen.

🌿 En als je merkt dat je hierin blijft vastlopen…
Soms kom je op een punt waarop je voelt:
ik begrijp het… maar ik kom er nog niet helemaal bij.
Dan kan het helpend zijn om het niet alleen te doen.
In een consult kijken we samen
naar wat er in jou gezien en gevoeld wil worden…
zodat er weer ruimte komt om te ademen
en je van binnenuit bevrijding kunt ervaren.
👉 Voel je welkom om een afspraak te maken

Om je hierin te ondersteunen
heb ik een een video gemaakt
waarin ik je meeneem in wat er in jou gebeurt bij dit Grondtrauma.
Wanneer je hier iets van herkent…
kan er van binnen iets verschuiven.
Alsof er ruimte ontstaat…
en je weer vrijer kunt ademen.
Dan kan het helpend zijn om het niet alleen te doen.
👉 Bekijk hieronder de video