Het Grondtrauma Slavernij
Het verlangen om te mogen bestaan
“Zoals een bloem geen toestemming nodig heeft
om te bloeien, zo hoef ook jij geen toestemming
te verdienen om te mogen zijn wie je bent.”
Ergens diep in ieder mens leeft het verlangen om er te mogen zijn.
Niet omdat je iets hebt gepresteerd, voor anderen zorgt of aan hun verwachtingen voldoet,
maar eenvoudigweg omdat je bestaat.
Toch is dat gevoel van bestaansrecht niet voor iedereen vanzelfsprekend.
Soms raken we er zo aan gewend om ons aan te passen,
rekening te houden met anderen en waardering of goedkeuring te zoeken,
dat we nauwelijks meer merken hoeveel invloed dit op ons leven heeft.
Dat kan heel pijnlijk zijn. Je kunt je bijna als een bedelhondje gaan voelen,
steeds verlangend naar een beetje waardering of erkenning van de ander.
Hoe meer je die mist, hoe harder je misschien je best gaat doen om haar alsnog te krijgen.
Je staat klaar, past je aan en probeert van betekenis te zijn, in de hoop daardoor te ervaren:
ik doe ertoe, ik mag er zijn.
Maar wanneer anderen dat steeds vanzelfsprekender gaan vinden,
blijft juist de waardering en dankbaarheid waar je zo naar verlangt uit.
Zo kan het verlangen om te mogen bestaan steeds opnieuw
verbonden raken met wat je voor een ander doet,
in plaats van met het eenvoudige besef dat je er al mag zijn.
De innerlijke slavendrijver
In mijn boek “Van Wonden naar Wonderen” beschrijf ik 26 Grondtrauma’s
die op verschillende manieren in ons leven kunnen doorwerken.
Eén daarvan is het Grondtrauma Slavernij, waarin het verlies van het recht
om zelf over je leven te beschikken een belangrijke rol speelt.
Onder die aanpassing kunnen diepe overtuigingen liggen, zoals:
”ik ben niet van waarde, ik doe er niet toe of ik mag niet zijn wie ik werkelijk ben”.
Wanneer je hebt ervaren dat het gevaarlijk is om jezelf te laten zien,
kan aanpassen een manier worden om jezelf te beschermen.
Wanneer het voor anderen vanzelfsprekend wordt dat je altijd klaarstaat
en voor hen zorgt, kan er vanbinnen boosheid ontstaan.
Tegelijkertijd kan het moeilijk zijn om die boosheid te laten zien,
omdat er diep vanbinnen nog altijd de angst kan leven voor wat er gebeurt
wanneer je werkelijk zegt wat je voelt of vindt.
Zo kan de slavendrijver die ooit buiten je stond als het ware naar binnen verhuizen.
Als een innerlijke stem die je waarschuwt:
pas je aan, laat niet te veel van jezelf zien en doe vooral wat er van je verwacht wordt.
Je verdriet, boosheid en verlangens zijn daarmee niet verdwenen.
Ze kunnen juist heel sterk aanwezig zijn,
maar uit angst voor de gevolgen heb je misschien geleerd ze niet te laten zien.
Met de ogen van je hart
Wanneer je dit gaat herkennen, ontstaat er ruimte
om vanuit mededogen met de ogen van je hart naar jezelf te kijken.
Om werkelijk te voelen wat er in je leeft, wat je nodig hebt en waar je naar verlangt.
Niet vanuit een oordeel over wat anders of beter zou moeten,
maar vanuit liefdevolle aandacht voor wie je bent en wat er in jou leeft.
Daarmee raken we aan de essentie van het Grondtrauma Slavernij:
bestaansrecht.
Niet alleen het recht om zelf te mogen bestaan,
maar ook om alles wat in jou leeft bestaansrecht te geven.
Ik mag alles laten bestaan
Ook je verdriet, je boosheid, je angst, je verlangen en zelfs je onvrede mogen er zijn.
Alles bestaansrecht geven betekent niet dat je alles goed of prettig hoeft te vinden.
Het betekent dat je ook datgene wat moeilijk of pijnlijk is,
mag leren aanvaarden als iets wat er is.
Wanneer je met liefde en mededogen kijkt naar wat er werkelijk in je leeft,
ontstaat er ruimte om ook dát te laten bestaan.
Misschien begint daar wel de weg naar tevredenheid:
door vrede te hebben met je onvrede en met liefde te aanvaarden
en te omarmen wat er werkelijk in je leeft.
Wat de natuur ons kan leren
Misschien kunnen we daarin iets leren van de natuur.
Een rivier ontmoet onderweg stenen en bochten,
maar blijft stromen en vindt telkens opnieuw haar weg.
Misschien nodigt dat ons uit om ook mee te stromen met dat wat er is.
Verhaal
Rijk zijn
Een rijke fabriekseigenaar zag tot zijn afschuw
een visser lui naast zijn boot zitten en een pijpje roken.
Hij begreep daar niets van en daarom vroeg hij:
“Waarom ben je niet aan het vissen?”
“Omdat ik genoeg vis heb gevangen voor vandaag,” zei de visser.
“Waarom vang je niet nog wat meer vis?” wilde de rijke man weten.
De visser antwoordde:
“Wat zou ik ermee moeten?”
“Je zou er meer geld mee kunnen verdienen,” zei de fabriekseigenaar.
“Daarmee zou je een grotere motor in je boot
kunnen laten zetten om verder de zee op te gaan en meer vis te vangen.
Dan zou je genoeg verdienen om betere nylon netten te kopen.
Die zouden je nog meer vis en veel meer geld opleveren.
Al gauw zou je genoeg geld hebben om twee boten te kopen…
misschien wel een hele vloot.
En dan zou je een rijk man zijn, net als ik.”
De visser vroeg: “Wat zou ik dan doen?”
Waarop de fabriekseigenaar zei:
“Dan zou je werkelijk van het leven kunnen gaan genieten.”
En weet je wat de visser toen zei?
“En wat denk je dat ik nu aan het doen ben?”
Het roer in eigen handen houden
Misschien lijkt het leven soms wel op varen.
Je hebt niet in de hand hoe de wind waait,
hoe hoog de golven worden of wat je onderweg tegenkomt.
Maar je kunt wél het roer in handen nemen.
Het roer in eigen handen nemen betekent niet
dat je alles in de hand moet hebben.
Het betekent dat je jezelf het recht geeft om je eigen richting
te kiezen en tegelijkertijd mee te stromen met dat wat er is.
Wanneer je jezelf toestaat te voelen wat er in je leeft,
ontstaat er ruimte om opnieuw te ontdekken waar je werkelijk naar verlangt.
En ook dat verlangen mag bestaan.
Misschien brengt jouw verlangen je uiteindelijk niet naar iemand die je nog moet worden,
maar steeds dichter bij wie je in wezen al bent.
Ik wens je van harte toe dat je alles en iedereen mag laten bestaan. ❤️
Herken je iets van jezelf in dit verhaal?
Misschien merk je dat bepaalde overtuigingen je nog steeds tegenhouden
om de vrijheid te ervaren die er werkelijk is.
Dat je ergens diep van binnen voelt dat er meer mogelijk is…
maar dat je toch steeds weer in dezelfde gedachten,
dezelfde twijfels of dezelfde patronen terechtkomt.
🌿 En als je merkt dat je hierin blijft vastlopen…
Kom je soms op een punt waarop je voelt:
“Ik begrijp het…
maar het lukt me nog niet om het werkelijk anders te ervaren.”
Misschien voel je dat dit iets iets met jou doet.
dat er iets in jou herkent wat hier wordt aangeraakt…
maar dat je er nog niet helemaal bij kunt komen.
🌿 En als je merkt dat je hierin blijft vastlopen…
Soms kom je op een punt waarop je voelt:
ik begrijp het… maar ik kom er nog niet helemaal bij.
Dan kan het helpend zijn om het niet alleen te doen.
In een consult kijken we samen
naar wat er in jou gezien en gevoeld wil worden…
zodat er weer ruimte komt om te ademen
en je van binnenuit bevrijding kunt ervaren.
👉 Voel je welkom om een afspraak te maken
Om je hierin te ondersteunen
heb ik een een video gemaakt
waarin ik je meeneem in wat er in jou gebeurt bij dit Grondtrauma.
Wanneer je hier iets van herkent…
kan er van binnen iets verschuiven.
Alsof er ruimte ontstaat…
en je weer vrijer kunt ademen.
Dan kan het helpend zijn om het niet alleen te doen.
Bij Eye Openers Therapy begeleiden we je op een reis naar innerlijke transformatie en persoonlijke groei. Onze therapieën zijn ontworpen om je te helpen blokkades te doorbreken en je ware potentieel te ontdekken. Vertrouw op onze expertise voor een leven vol helderheid en balans.
Deze website is gemaakt door: DeTransformatieTafel.nl